Άσχημη μέρα

Σήμερα δεν ξύπνησα καθόλου καλά. Βασικά ξύπνησα πριν καλά καλά χορτάσω ύπνο, γιατί τα προβλήματα δε μ' αφήνουν να ηρεμήσω. Κατ' αρχήν έχω αχγωθεί τρελά για τη σχολή! Έχω κάποιες εργασίες να κάνω που δεν ξέρω ούτε πώς να τις ξεκινήσω! Ειδικά πριν λίγες μέρες, κατά την ώρα ενός μαθήματος, με έπιασε κρίση πανικού. Μου ερχόταν να κλάψω από το άγχος! Την ίδια μέρα το κάτω χείλος μου κοκκίνησε και φούσκωσε (έρπης πρέπει να είναι) και τώρα έχω μια πολύ ενοχλητική πληγή που με ταλαιπωρεί κι αυτή. Η μαμά λέει ότι μπορεί να εμφανίστηκε λόγω κάποιας μεγάλης στεναχώριας. Δε μου φαίνεται καθόλου περίεργο με τέτοιο άγχος που με έχει καταβάλει! Και σα να μη μου έφταναν αυτά, με έχει πιάσει από χθες ένας δυνατός πόνος στον αριστερό κρόταφο, σαν κάτι να προσπαθεί να τρυπήσει και να μπει μέσα στο κεφάλι μου! Πήρα ένα παυσίπονο, αλλά δεν έκανε δουλειά. Μάλλον πρέπει να δοκιμάσω κάτι πιο δυνατό. 

Τώρα λοιπόν που ξύπνησα και δε μπορώ να ξανακοιμηθώ, πίνω ένα τσάι να ηρεμήσω και αρχίζω να δουλεύω μια παρουσίαση που πρέπει να κάνω στη σχολή την άλλη εβδομάδα. Έτσι νιώθω ότι δεν τεμπελιάζω και ότι διεκπεραιώνω - αργά αλλά σταθερά - τα καθήκοντά μου.