Τα ποτά και τα ξενύχτια...

Αυτές τις τελευταίες μέρες ξαναζώ τις ξέφρενες στιγμές του περασμένου Σεπτέμβρη. Όχι στον ίδιο βαθμό βέβαια, αλλά ούτε τα ποτά λείπουν ούτε τα ξενύχτια! Την περασμένη βδομάδα γλέντησα πολύ με τη Zosia. Τώρα που η Zosia έφυγε και γύρισε η Weronika, γλεντάω μ' αυτήν! Ήδη τη μέρα που γύρισε (Κυριακή ήταν), το γιορτάσαμε με μια νέα πολωνική βότκα, με το κλασικό 40% ποσοστό, αλλά με νέα, πολύ γλυκιά, γεύση. Δεν ήταν κεράσι...δεν ήταν βατόμουρο...κατί γλυκό τέλος πάντων, γι' αυτό και δεν καταλάβαινες για πότε το "κατέβαζες"! Έτσι, με νερό για συνοδευτικό (γιατί ο χυμός πορτοκάλι δεν ταίριαζε!) κατεβάσαμε οι δυο μας μισό λίτρο! Το αποτέλεσμα, εκτός από το μεθύσι φυσικά, ήταν ότι μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι! Το κεφάλι και οι ώμοι μου είχαν κατακοκκινήσει για καμιά ώρα. Στην αρχή νόμιζα ότι είχα πάθει κάποια αλλεργία! Τι ήταν κι αυτό!

Την επόμενη μέρα, στις 9 το πρωί και ενώ ακόμα κοιμόμουν -φυσικά!- ήρθε από το σπίτι η Zosia να με αποχαιρετήσει. Έφυγε για 10 μέρες περίπου σε μια εκδρομή με τη σχολή της και φυσικά δε θα την ξαναδώ μέχρι να φύγω. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην Ισπανία και μιλάμε στο facebook!

Χθες βρεθήκαμε ξανά με τη Weronika, αυτή τη φορά για coctails. Αφού τα ήπιαμε, παραγγείλαμε 2 μπουκάλια του ενός λίτρου με coctails, γιατι σήμερα θέλουμε για τελευταία φορά να πάμε σε ένα κλαμπ, αλλά πρέπει πρώτα να πιούμε κάτι! Ελπίζουμε ένα λίτρο για την καθεμιά να φτάσει...Χαχαχα!!