Στο κρεβάτι μου πια, στη Θεσσαλονίκη, είδα ένα από εκείνα τα όνειρα που, αντί να είναι τρελά, επιστημονικής φαντασίας, εξωπραγματικά τέλος πάντων, είναι τελικά μια περίεργη παραλλαγή της καθημερινότητάς μου, με τα άγχη και τις ανυσηχίες μου. Μεταξύ άλλων, λοιπόν, είδα ότι είχε φτάσει ήδη η 1η του Σεπτέμβρη και δεν το είχα πάρει χαμπάρι! Δεν είχα διαβάσει για το μάθημα της εξεταστικής που σκόπευα να "δώσω", ούτε προλάβαινα να πάω στην εξέταση! Απαπαπα... Είδα κι άλλα μετά, αλλά δεν τα θυμάμαι. Καλύτερα...αν ήταν και το υπόλοιπο όνειρο τέτοιας φύσης, με συμφέρει να μην το θυμάμαι. Η μητέρα μου λέει, ότι το να βλέπεις τέτοια όνειρα δεν είναι καλό. Το να έχεις δηλαδή την καθημερινότητα στο μυαλό σου τόσο πολύ, που να σε απασχολεί και στον ύπνο σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου