Πάντα είχα μια συγκεριμένη αντίληψη για τα ελληνικά: ότι είναι μια γλώσσα πολύ δύσκολη για να τη μάθει ένας ξένος και επίσης ότι δεν έχει καμιά ιδιαίτερη προφορά, δηλαδή ότι οι φθόγγοι είναι πολύ απλοί για να τους προφέρει κανείς. Τελικά ανακάλυψα ότι -καλά, το πρώτο ισχύει σίγουρα- δεν είναι και τόσο εύκολο για τους ξένους να πουν π.χ. το "χ" ή το "σ" (το "σ", εννοώ όπως το προφέρουμε εμείς). Προσπάθησα να μάθω κάποιες λέξεις ή φράσεις σε άτομα από 2-3 διαφορετικές χώρες. Εκτός από το πρόβλημα που έχουν με την προφορά, τονίζουν άλλες λέξεις, απλά γιατί η νοοτροπία με την οποία συνομιλούν στη γλώσσα τους είναι διαφορετική. Η Zosia μου είπε ότι, όταν μιλάει κάποιος στα ελληνικά είναι σα να τραγουδάει, δηλαδή ότι τα ελληνικά είναι πολύ μελωδικά! Αυτό δε θα το μάντευα ποτέ!
Πιστεύω γενικά, ότι κανείς δε μπορεί να έχει μια αντικειμενική γνώμη για τη γλώσσα του, αφού είναι η μητρική και άρα η φυσική του γλώσσα. Πώς μπορεί λοιπόν να πει με σιγουριά ότι η γλώσσα αυτή είναι δύσκολη ή ότι προφέρεται δύσκολα ή ότι ακούγεται όμορφα στους ξένους? Βασικά δεν πιστεύω ότι υπάρχει μια μοναδική σωστή άποψη για μια γλώσσα. Οι ξένοι, ανάλογα με τη γλώσσα που μιλάνε, εκφέρουν διαφορετική άποψη για τη δική μας. Όλα εξαρτώνται από τις ομοιότητες και τις διαφορές άναμεσα στις γλώσσες και τη νοοτροπία τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου