Σήμερα δεν είμαι και στα καλύτερά μου. Μια χθεσινή παρεξήγηση μου χάλασε τελείως τη διάθεση. Δε θέλω να επεκταθώ πάνω στο λόγο και τα γεγονότα αυτής της παρεξήγησης. Απλά νιώθω ένα βάρος στο στήθος λόγω αυτών των έντονων συναισθημάτων που έχω και γι' αυτά μόνο ήθελα να γράψω. Ενώ λοιπόν πιστεύω ότι δεν έφταιγα για ότι συνέβη, παρ' όλα αυτά νιώθω κάποια ενοχή, γιατί και μόνο ο θυμός κάποιου άλλου απέναντί μου με κάνει να αμφιβάλω συνεχώς και να ψάχνω στο βάθος του μυαλού μου, αν τελικά είχα όντως ευθύνη. Κι από την άλλη, νιώθω κι εγώ τέτοιο θυμό, που παρεξήγησε κάποιος σε τέτοιο βαθμό τις πράξεις μου..και όχι οποιοσδήποτε κάποιος, αλλά ένα άτομο που θα έπρεπε να είχε σκεφτεί καλύτερα για μένα. Έτσι λοιπόν κι εγώ δεν ξέρω, τι στάση να κρατήσω τώρα: να μείνω θυμωμένη, να προσπαθήσω να φτιάξω τα πράγματα, να μείνω απλά σιωπηλή? Σιχαίνομαι τους χαζούς καβγάδες και τις παρεξηγήσεις. Δεν έχουν κανένα νόημα και χαλάνε απίστευτα τη διάθεσή μου για το οτιδήποτε. Θέλω απλά να γίνουν όλα όπως πριν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου