Περί Γερμανών

Πανοραμική θέα από το κοινοβούλιο 

Πριν έρθω στο Ανόβερο, μου ήρθε με mail ένα ερωτηματολόγιο, φτιαγμένο από ένα πανεπιστήμιο της Γερμανίας. Το θέμα του ήταν, πόσο μπορεί να αλλάξει κάποιον η εμπειρία του Erasmus. Και όταν λέω «αλλάξει», εννοώ να αλλάξουν στοιχεία του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς του, ακόμα και οι στόχοι του ή τα όνειρά του. Αυτό το ερωτηματολόγιο θα πρέπει να το συμπληρώσω άλλες 2 φορές, νομίζω, μια φορά, όσο θα είμαι εδώ, και μια φορά, αφού γυρίσω. Επίσης έπρεπε να δηλώσω, αν θέλω ή όχι να δω τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, όσο αφορά εμένα προσωπικά εννοώ. Φυσικά και θέλω! Πιστεύω ότι είναι πολύ ενδιαφέρον να μπορέσει να δει κανείς σφαιρικά, τι επίδραση έχει η ζωή του κατά τη διάρκεια ενός εξαμήνου ή ενός χρόνου στο εξωτερικό, όπου υπάρχει η επαφή με την ξένη κουλτούρα, όχι μόνο της συγκεκριμένης χώρας, αλλά και των υπόλοιπων ξένων σπουδαστών. Στην αρχή, συμπληρώνοντας το ερωτηματολόγιο, δεν πολυπίστευα ότι όντως μπορούν οι απαντήσεις μου να αλλάξουν σε 6 μήνες. Πλέον, έστω και χάρη σ’ αυτή τη βδομάδα που είμαι εδώ, νιώθω ήδη ότι οι νέες εμπειρίες που ζω, οι άνθρωποι που γνωρίζω, επηρεάζουν τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τα πράγματα. Ναι, λοιπόν, ανυπομονώ να δω σε 6 μήνες περίπου τα αποτελέσματα!

Ας μιλήσουμε τώρα λίγο για τους Γερμανούς. Από τους Έλληνες μπορεί κανείς να ακούσει διάφορες απόψεις και να μη βγάλει άκρη. Όχι ότι τους έχω ψυχολογήσει τους Γερμανούς μέσα σε μια βδομάδα, αλλά έχω σχηματίσει τουλάχιστον μια πρώτη εντύπωση:

Παρά λοιπόν τα όσα έχω ακούσει από μερικούς, συγκεκριμένα ότι οι Γερμανοί είναι κρύοι, αφιλόξενοι, σκληροί ή οτιδήποτε ανάλογο, εγώ δεν έχω παρατηρήσει τέτοια συμπεριφορά. Αντιθέτως, βλέπω ανθρώπους πρόσχαρους, μεγάλους και νέους, έτοιμους να σε εξυπηρετήσουν ή να σε βοηθήσουν. Όπου κι αν πήγα στις διάφορες υπηρεσίες και τα μαγαζιά της πόλης, οι άνθρωποι ήταν συνεργάσιμοι, πρόθυμοι να μου εξηγήσουν ό,τι δεν καταλαβαίνω και να με διευκολύνουν.

Γνώρισα και λίγο τη νυχτερινή ζωή του Ανόβερου. Χθες πήγα σε ένα κλαμπ -Faust λεγόταν, που σημαίνει γροθιά- όπου υπήρχαν 2 πίστες. Στη μια έπαιζε R’n’B και στην άλλη electro. Είχε πολύ κόσμο, αλλά αυτό επειδή ήταν Παρασκευή, σήμερα είναι επίσης πολύ πιθανό να γίνεται χαμός. Πάντως απ’ ότι –ρώτησα και- έμαθα, οι Γερμανοί δε διασκεδάζουν τόσο, εννοώ ότι δε βγαίνουν κάθε μέρα και βγαίνουν κυρίως τις Παρασκευές και τα Σάββατα. Πάντως είναι καλύτεροι αυτοί που πηγαίνουν στα κλαμπ από εμάς τους Έλληνες, που κάθονται όλοι ακίνητοι με το ποτό στο χέρι, λες και θα καταφέρουν να συζητήσουν μες στη βαβούρα! Κατά τ’ άλλα, πριν πάνε μέσα στο κλαμπ, οι Γερμανοί κάθονται πρώτα απ’ έξω πίνοντας κάποιο ποτό, βασικά κυρίως μπύρα, και μπαίνουν πλέον μέσα όταν έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος. Στο συγκεκριμένο τουλάχιστον κλαμπ υπήρχαν 2 χώροι για τους καπνιστές. Εκεί δεν φτάνει δυνατά η μουσική και ο χώρος είναι ντουμάνι. Ήμουν εκεί με φίλους καπνιστές και γι’ αυτό την τσιγαρίλα στα μαλλιά και τα ρούχα μου δεν τη γλίτωσα! Γενικά η εμπειρία μου σ’ αυτό το κλαμπ ήταν μοναδική. Δεν έμοιαζε και πολύ με τις -λίγες- εμπειρίες από κλαμπ που είχα στην Ελλάδα…