Βγήκα μια βόλτα αυτήν την όμορφη ανοιξιάτικη μέρα στο χωριό της Αφύτου, στη Χαλκιδική. Πήρα και ένα σημειωματάριο μαζί μου για παν ενδεχόμενο... Όμορφα συναισθήματα με ώθησαν να γράψω λίγες, λιτά γραμμένες λέξεις. Τις μεταφέρω αυτούσιες παρακάτω:
"Ανέβηκα σε εκείνο το λοφάκι, έκατσα στο χώμα και χάζευα τη θέα από ψηλά. Γαλάζια κρυστάλλινα νερά, μικροί απαλοί κυματισμοί. Γύρω μου μύριζαν όμορφα τα λουλούδια και η φύση, πάνω απ' όλα ήταν η μυρωδιά της πασχαλιάς. Ο ήλιος τα κάνει όλα πιο όμορφα και τα χρώματα πιο ζωηρά.
Περπάτησα στην παραλία. Τώρα άκουγα το κύμα από κοντά. Ένιωθα την ευτυχία που μου χάριζαν η θέα και ο ήχος της θάλασσας. Κάθομαι στη μαλακή λευκή άμμο και βρίσκομαι στο ίδιο επίπεδο με τη θάλασσα, νιώθω ακόμα πιο κοντά της. Έχω μαζέψει και μερικά όμορφα κοχύλια και τώρα τα χαζεύω ευχαριστημένη.
Έτσι πρέπει να είναι κάθε στιγμή γαλήνης, γεμάτη φως, όμορφες εικόνες και ήχους. Αυτές τις στιγμές τίποτα δεν πρέπει να είναι βιαστικό, ούτε το περπάτημα, ούτε οι σκέψεις, ούτε οι λέξεις που γράφονται σε ένα σημειωματάριο. Και όλα πρέπει να είναι απαλλαγμένα από έγνοιες, αλλιώς δεν υπάρχει πραγματική γαλήνη."
Πω πω με πέθανες τώρα! Η Άφυτος είναι ο αγαπημένος μου καλοκαιρινός προορισμός!! Ζηλεύω απίστευτα.
ΑπάντησηΔιαγραφή